Een griffelbeenfractuur bij het paard is een veelvoorkomende orthopedische aandoening die vaak acuut ontstaat na een trauma, zoals een trap of een botsing.

Door de oppervlakkige ligging van de griffelbeenderen zijn deze extra kwetsbaar. Een snelle diagnose en juiste behandeling zijn essentieel om complicaties te voorkomen en de kans op volledig herstel te vergroten.

De griffelbeenderen zijn twee smalle botten die zich aan de binnen- en buitenzijde van het pijpbeen bevinden. Ze lopen vanaf het gewricht van de voorknie of sprong naar beneden en ondersteunen de aanhechting van de tussenpees en dragen daarmee bij aan de stabiliteit van het onderbeen.

Wanneer één van deze botten breekt, spreken we van een griffelbeenfractuur. Dit type letsel komt relatief vaak voor bij paarden, mede doordat de griffelbeenderen weinig bescherming hebben tegen uitwendig geweld.

Een griffelbeenfractuur bij een paard ontstaat meestal door direct trauma. In de praktijk zien we dat dit bijvoorbeeld gebeurt door een trap van een ander paard of een botsing met een hard object. Ook tijdens training of sport kan een ongeluk leiden tot een breuk. De impact van het trauma bepaalt vaak de ernst van de fractuur. Deze kan variëren van een eenvoudige breuk zonder verplaatsing tot een complexe fractuur met meerdere fragmenten of een open wond.

Paarden met een griffelbeenfractuur vertonen meestal duidelijke klinische klachten. In de meeste gevallen is er sprake van kreupelheid, die kan variëren van mild tot ernstig. Daarnaast wordt vaak zwelling gezien ter hoogte van het aangedane gebied en reageert het paard gevoelig bij aanraking. Soms is er ook een wond zichtbaar, afhankelijk van het type trauma. Omdat deze symptomen ook bij andere aandoeningen voorkomen, is aanvullend onderzoek altijd noodzakelijk.

Voor het stellen van een juiste diagnose maken wij gebruik van beeldvorming. Röntgenonderzoek vormt de basis en geeft inzicht in de exacte locatie en ernst van de breuk. Meerdere opnames zijn nodig om een volledig beeld te krijgen.

Aanvullend wordt vaak echografie uitgevoerd. De tussenpees en omliggende structuren liggen namelijk direct naast de griffelbeenderen en kunnen door het trauma beschadigd raken. Eventueel peesletsel speelt een belangrijke rol in de prognose en het herstel.

De behandeling van een griffelbeenfractuur bij het paard is afhankelijk van meerdere factoren, zoals de locatie van de breuk, de mate van verplaatsing en de aanwezigheid van bijkomende schade.

Bij eenvoudige fracturen kan een conservatieve behandeling met rust en gecontroleerde revalidatie voldoende zijn. In veel gevallen wordt echter gekozen voor een chirurgische behandeling, met als doel complicaties te voorkomen en een optimaal herstel te bereiken.

Tijdens de operatie wordt het losgebroken botfragment verwijderd of, indien mogelijk, gefixeerd. De ingreep vindt plaats onder algehele narcose en wordt uitgevoerd onder strikt gecontroleerde omstandigheden. Na afloop krijgt het paard een stevig steunverband en wordt het begeleid bij het opstaan.

Om u goed voor te bereiden op de ingreep hebben we hieronder voor u een kort overzicht gezet van de verschillende fases van de ingreep.

Wilt u meer informatie over griffelbeenfracturen? Neem vrijblijvend contact met ons op. We geven u graag een passend advies.